مزیت های فردی دوچرخه برقی در چابکی، سرعت، نشاط جسمی و روحی

//مزیت های فردی دوچرخه برقی در چابکی، سرعت، نشاط جسمی و روحی

مزیت های فردی دوچرخه برقی در چابکی، سرعت، نشاط جسمی و روحی

دوچرخه ی برقی در مسیر شهری سرعت متوسط مطلوب و بالایی دارد و حتی در مسیرهای كوتاه و متوسط زمان رسیدن از مبدأ به مقصد با دوچرخه ی برقی به نحو قابل توجهی از خودروی شخصی كوتاهتر می‌باشد. مسیر و ترافیكی كه دوچرخه ی برقی در یك تردد شهری مواجه است لزوماً همان مسیر خودروی سواری شخصی یا عمومی نخواهد بود.
در انتخاب مسیر دوچرخه می‌توان از میانبر‌ها و مسیر‌هایی مانند كوچه‌های خلوت استفاده نمود و بسیاری از مناطق پر ترافیك، تقاطع‌های شلوغ و آلوده و گره‌های كور ترافیكی را دور زد و از دسترسی‌های محلی و مسیرهای كوچه‌باغی با هوای به مراتب تمیزتر عبور كرد. اینگونه مسیر‌ها در اغلب مناطق شهری چون تهران به وفور وجود دارد كه عموماً به جهت ناشناخته بودن، تنگ و باریك بودن، وجود جوی یا جدول در ابتدا یا انتهای برخی كوچه‌ها برای خودروهای سواری شخصی و یا خودروهای عمومی غیر قابل تردد می‌باشد. واضح است كه دوچرخه و دوچرخه ی برقی به سهولت قابلیت تردد در اینگونه مسیرها را دارا می‌باشند و با این فرض كه هیچگونه تغییری در خیابان‌بندی شهری چون تهران به نفع تردد دوچرخه‌ها صورت نگیرد نیز وجود اینگونه مسیرها انگیزه ی مناسبی را برای استفاده از دوچرخه ی‌برقی برای تردد روزمره فراهم می‌آورد.

احتمال سد شدن مسیر دوچرخه ی برقی در ترافیك شهری بسیار كم است و قابلیت اطمینان بالایی در زمانبندی تردد روزمره ی شهری با این وسیله وجود دارد. حتی در بدترین شرایط از نقطه نظر شلوغی خیابانها و سنگینی ترافیك نیز تفاوت چندانی برای سرعت متوسط دوچرخه برقی و زمانبندی حركت فرد ایجاد نمی‌شود.
متوسط سرعت تردد در شهر تهران بنا بر آمار سال ۱۳۷۸ سازمان ترافیك تهران با در نظر گرفتن تردد‌های اتوبانی ۳۱كیلومتر در ساعت می‌باشد. این شاخص برای محدوده ی طرح ترافیك ۲۰ كیلومتر در ساعت می‌باشد. با دانستن اینكه در مسافت های زیر ۵ كیلومتر احتمال استفاده از بزرگرا‌ه‌ها كاهش می‌یابد، سرعت متوسط حمل و نقل در شهر تهران و برای مناطق غیر اتوبانی به حدود ۱۵ كیلومتر در ساعت كاهش می‌یابد. این در حالی است كه سرعت متوسط دوچرخه ی برقی در رفت و برگشت بین نقاط مختلف شهری تهران در حدود ۱۸ كیلومتر در ساعت اندازه گیری شده است.
با در نظر گرفتن مسائل مربوط به سرعت متوسط و وضعیت ترافیك و نیز تلفات زمانی كارهایی همچون استارت و گرم كردن خودرو و خروج از پاركینگ، یافتن جای پارك و پارك مجدد خودرو و باز و بسته كردن قفل‌های خودرو برای بسیاری از مسیرهای كوتاه و متوسط شهری دوچرخه ی برقی وسیله‌ای به مراتب سریعتر از خودروی شخصی می‌باشد.
در مقایسه ی با استفاده از وسایل نقلیه ی عمومی همچون تاكسی و اتوبوس شهری، بجز در مورد مسیرهای شهری طولانی (بالاتر از ۱۰كیلومتر) استفاده از دوچرخه ی برقی برای فرد بسیار آسان‌تر، بی دردسر تر، سریعتر و مطمئن‌تر می‌باشد.
در مقایسه با هزینه‌های هر دو سیستم حمل و نقل شخصی (خودرو یا موتورسیكلت شخصی) و یا عمومی (سواری و تاكسی) هزینه ی تردد با دوچرخه ی برقی برای فرد بسیار كمتر و ناچیز خواهد بود. هزینه ی‌ انرژی مصرفی دوچرخه ی برقی برای طی مسافت ۳۰ كیلومتر شهری تنها ۲۲ تومان شارژ كامل نیم كیلووات ساعتی برق آن می‌باشد. استهلاك كم و تعمیر و نگهداری آسان دوچرخه ی برقی به عنوان وسیله ی نقلیه ی شخصی و قابلیت اطمینان بالای آن امتیاز مثبت دیگری در مقایسه با خودرو یا موتورسیكلت شخصی برای فرد ایجاد می‌نماید.
دوچرخة برقی امکان انجام سفرهای گروهی و خانوادگی را برای افرادی که توانایی جسمی مختلفی دارند را نیز فراهم می نماید.
نكته ی مهم و مثبت دیگر استفاده از دوچرخه ی برقی برای تردد روزمره ی شهری، تحرك و نشاطی است كه همچون ورزش صبحگاهی و تكرار آن در عصر در طول روز سلامت جسم و روان را برای فرد به ارمغان می‌آورد. تجربه ی این امر نشان می‌دهد كه استفاده از دوچرخه ی برقی برای فرد به همین دلیل بصورت عادتی در می‌آید كه رها كردن آن برای فرد مشكل و ناراحت‌كننده می باشد.

توسط | ۱۳۹۶-۸-۱۲ ۰۶:۲۱:۱۹ +۰۰:۰۰ ۱۲ام آبان, ۱۳۹۶|مقالات|بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید