دوچرخه ی برقی تنها خودروی برقی جهان با توجیه مهندسی و اقتصادی

//دوچرخه ی برقی تنها خودروی برقی جهان با توجیه مهندسی و اقتصادی

دوچرخه ی برقی تنها خودروی برقی جهان با توجیه مهندسی و اقتصادی

دوچرخه ی برقی دوچرخه‌ای است كه به سیستم محركه ی‌الكتریكی شامل موتور الكتریكی، انتقال قدرت، كنترلر و منبع تغذیه ی الكتریكی مجهز می‌باشد. تفاوت دوچرخه ی برقی با موتورسیكلت برقی در این است كه هویت دوچرخه به معنی وسیله ی نقلیه‌ای كه با انرژی انسان حركت می‌كند (HPV) (Human Powered Vehicle). در آن حفظ شده و كما كان انرژی ماهیچه‌ای انسان در حركت دوچرخه ی برقی نقش جدی بازی می‌كند. ایده ی دوچرخه ی برقی در جهان ایده ی جدیدی نمی‌باشد و شاید بیش از صد سال قدمت داشته باشد. اما تجاری سازی آن به جهت پیشرفت در تكنولوژی دو جزء اساسی آن یعنی موتور الكتریكی و باتری در چند سال اخیر ممكن گردیده‌است. هزینه ی مصرف انرژی كم، راندمان بالا و غیر آلاینده بودن از جمله خواص مطلوب خودروهای برقی می‌باشد كه در دهه‌های اخیر محافل علمی، سیاسی و صنعتی را به سمت جایگزینی خودروهای برقی ترغیب نموده است. اما بعد از سه دهه تلاش جدی بخش صنعت،‌ تكنولوژی خودروهای برقی با توفیق جدی روبرو نگردید. مشكل اصلی در ذخیره سازی انرژی لازم جهت ارضای عملكردهای استاندارد مورد انتظار از یك خودرو بوده است. لذا توفیقی نیز در تجاری سازی خودروهای برقی صورت نگرفت. اما در حاشیه ی این تلاشها خودروهای سبكتر با عملكرد دینامیكی‌، سرعت و برد محدودتر توجیه پذیری بهتری را برای بهره‌گیری از سیستم محركه ی الكتریكی از خود نشان دادند.

در رأس این وسایل دوچرخه ی برقی نشان داد كه قادر است عملكرد دینامیكی و برد قابل قبولی را با وزن محدود و مناسب باتری و قیمت كلی مناسب ارائه نماید و به سرعت به تنها خودروی برقی با قابلیت تجاری سازی و تولید انبوه بدل گردید.
هزینه ی انرژی بسیار كمتر در مقایسه با سایر وسایل نقلیه ی موتوری، غیر آلاینده بودن، قیمت ارزان، استهلاك كم و فرهنگسازی مناسب استفاده از این وسیله موجب شده تولید و عرضه ی این وسیله به بازار در كشورهایی نظیر چین و ژاپن و به طور كلی آسیای جنوب شرقی به رشد چشمگیری دست یابد. تا جایی كه در كشور چین ظرف مدت یک دهه بیش از ۱۲۰ میلیون دستگاه دوچرخه ی برقی در حال تردد می باشد.
اگرچه بازارهای آمریكایی و اروپایی دوچرخه ی‌برقی از نظر كمی رونق بازارهای آسیای جنوب شرقی را دارا نمی‌باشد، آمار تقاضای این وسیله در این بازارها نیز رو به فزونی می‌باشد.در ایران به جهت ارزانی سوخت و ماهیت فرهنگ حمل و نقل و ترافیك در گذشته توجه كمتری به دوچرخه ی برقی شده است. عدم شناخت عامه و عدم وجود فرهنگ استفاده از دوچرخه و دوچرخه ی برقی در ایران بخصوص در شهر‌های بزرگ موجب گردیده تا كنون بازار مشخص و تعریف شده‌ای برای این كالا ایجاد نشود. همین امر سبب افزایش ریسك سرمایه گذاری تولیدكنندگان و بازرگانان بر روی این كالا می‌باشد. عدم سرمایه گذاری در تولید و بازرگانی این كالا سبب می‌گردد تبلیغاتی نیز روی آن صورت نگیرد، عدم تبلیغ و فرهنگسازی موجب عدم ایجاد بازار مناسب شده و این وضع می‌تواند تا زمان طولانی ادامه یابد. لذا نظر به محاسن و امتیازاتی كه فراگیر شدن كاربری این‌گونه وسایل نقیله در شهر‌های كشور دارد دخالت و حمایت بخش دولتی از بخش خصوصی در تولید و فرهنگ‌سازی استفاده از این وسیله لازم و ضروری به نظر می‌رسد.

توسط | ۱۳۹۶-۸-۱۲ ۰۶:۲۶:۵۴ +۰۰:۰۰ ۱۲ام آبان, ۱۳۹۶|مقالات|بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید